|

صبیحه گوکچن، نخستین خلبان نظامی زن جهان

۲۲ مارس ۲۰۰۱؛ ۱۸ سال پیش، در چنین روزی صبیحه گوکچن Sabiha Gökçen در آنکارا چشم از جهان فروبست.

۲۲ مارس ۲۰۰۱؛ ۱۸ سال پیش، در چنین روزی صبیحه گوکچن Sabiha Gökçen در آنکارا چشم از جهان فروبست.

پدر و مادرش رعیت‌های تنگدستی بودند.

۱۲ ساله بود که رهبر وقت ترکیه آتاتورک را دید و از او خواست که برایش امکان تحصیل دبیرستانی ایجاد کند.

آتاتورک پس از راضی کردن پدر و مادر او، صبیحه را همراه با هفت کودک به دخترخواندگی پذیرفت و با خود به آنکارا و استانبول برد.

۱۷ ساله بود که زنان به کوشش آتاتورک از حق رأی انتخاب نمایندگان مجلس برخوردار شدند و ۲۱ ساله بود که قانون نامگذاری نام خانوادگی به اجرا درآمد و آتاتورک دخترخوانده‌اش را «گوکچن» یعنی رو به آسمان نامید.

یک سال بعد که شرکت هواپیمایی ترکیه تأسیس شد با تشویق و پشتیبانی پدرخوانده‌اش نخست به آموزش پرش با چتر و سپس خلبانی که ویژه مردان بود، پرداخت.

می‌گفت:

«از آنجا که کوتاه‌قد بودم، باید پدال‌ها را مخصوص من تنظیم میکردند. این باعث شد که آن هواپیما مختص من باشد و در نتیجه آموزش من در کمترین زمان انجام شود.»

۲۴ ساله بود که پس از آموزش پروازهای نظامی به عنوان نخستین خلبان نظامی زن در سراسر جهان به پرواز درآمد و در سرکوب ویرانگر و خونبار خیزش هم‌میهنان خودگردانخواه کُرد خود در شرق آناتولی شرکت کرد که به مرگ ۷۰۰۰ انسان انجامید.

بعدها در خاطراتش نوشت:

«من درباره مقصود و منظور عملیات درسیم چیزی نمیگویم. من همراه با دوستانم تلاش کردم وظیفه میهنی‌ام را انجام دهم و در عین حال مردم عادی را نشانه نگیرم.»

پس از عملیات سرکوبگرانه شرق آناتولی از ارتش کنار رفت و تا سن بازنشستگی به عنوان خلبان‌آموز غیر نظامی خدمت کرد.

دومین فرودگاه بزرگ ترکیه در استامبول به یاد او نامگذاری شده است.

هرچند تاریخ‌نگاران به نزدیکی او به آتاتورک و نظامیگری‌اش پیوسته خرده گرفته‌اند، اما همزمان او را نماد نوگرایی در ترکیه میدانند.

صبیحه گوکچن در ۸۸ سالگی در آنکارا درگذشت.

ارسال نظر