|

اگر به بال هواپیما از بغل نگاه کنید، به شکل آیرودینامیکی بال پی خواهید برد. به این سطح مقطع آیرودینامیکی ایرفویل گفته میشود که کلید به وجود آمدن نیروی Lift(نیرویی که باعث پرواز هواپیما میگردد)، شکل این سطح آیرودینامیکی میباشد. به خطی فرضی که لبه جلویی بال را به لبه پشتی بال وصل میکند Chord line و به زاویه بین Chord line و جریان نسبی هوا زاویه حمله(Angle of attack) گفته میشود. هرچه زاویه ی حمله بیشتر شود، نیروی Lift نیز افزایش می یابد تا به حداکثر مقدار خود برسد.

اگر به بال هواپیما از بغل نگاه کنید، به شکل آیرودینامیکی بال پی خواهید برد. به این سطح مقطع آیرودینامیکی ایرفویل گفته میشود که کلید به وجود آمدن نیروی Lift(نیرویی که باعث پرواز هواپیما میگردد)، شکل این سطح آیرودینامیکی میباشد. 

به خطی فرضی که لبه جلویی بال را به لبه پشتی بال وصل میکند Chord line و به زاویه  بین Chord line و جریان نسبی هوا زاویه حمله(Angle of attack) گفته میشود. هرچه زاویه ی حمله بیشتر شود، نیروی Lift نیز افزایش می یابد تا به حداکثر مقدار خود برسد. 

پس از رسیدن به زاویه ای مشخص که به آن زاویه ی حمله بحرانی گفته میشود(زاویه ای که در آن ایرفویل حداکثر نیروی Lift را تولید میکند)، جریان نسبی هوا از روی بال جدا شده و دچار تلاطم میشود، در نتیجه بال ها، تولید نیروی  Lift  را به طور ناگهانی از دست داده و در عین حال، نیروی پسا (Drag) افزایش یافته و هواپیما وارد واماندگی میشود. در واماندگی، هواپیما همانند یک تکه سنگ به سرعت ارتفاع خود را از دست میدهد.

 

نویسنده: مهران اشرفی

ارسال نظر