|

از ابتدای تاریخ هوانوردی، سوانح بسیاری به دلیل برخورد هواپیما با مناطق کوهستانی و عوارض زمینی صورت گرفته که باعث کشته شدن هزاران نفر از مسافرین پروازها گشته است. در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۷۴ میلادی، اداره کل هوانوردی فدرال ایالات متحده امریکا سیستمی  با نام اختصاری GPWS که مخفف Ground Proximity Warning System می باشد را به عنوان یک سیستم کمک کننده جهت جلوگیری از بروز چنین سوانحی معرفی نمود.

 عملکرد این سیستم اینگونه بود که با کمک سیستمی به نام Radio Altimeter که  امواج رادیویی را به سطح زمین فرستاده و زمان رفت و برگشت این امواج را محاسبه می نمود، فاصله هواپیما تا سطح زمین را محاسبه می‌کرد و لذا به خلبانان در صورت کاهش ارتفاع به زیر ۲۵۰۰ پایی نسبت به سطح زمین، هم به صورت بصری و هم به صورت سمعی اخطار می‌داد. اما از سیستم به کار گرفته شده دارای محدودیت هایی بود که مهمترین آن عدم بررسی عوارض و موانع روبه رو بود، به عبارتی دیگر این سیستم هشدار دهنده تنها می‌توانست به ارتفاع هواپیما نسبت به سطح زمین اتکا نماید و در صورت رسیدن هواپیما به یک منطقه کوهستانی که ناگهان شیب سطح زمین به دلیل وجود کوهی زیاد می شد نمی توانست در زمان ایمن و کافی پیش از برخورد به خلبانان هشدار دهد.

 اما در سال ۱۹۹۷ نمونه ارتقاء یافته این سیستم به نام Enhanced GPWS به شکل رسمی معرفی گردید. عملکرد این سیستم بر اساس موقعیت هواپیما در کره خاکی که توسط سیستم موقعیت یاب جهانی یا همان GPS مشخص می گردید بود و توانست تمامی محدودیت های گذشته را از بین ببرد. به عبارتی دیگر این سیستم هم از Radio Altimeter و هم از موقعیت نسبی هواپیما استفاده می نماید. در زمان پرواز، این سیستم موقعیت نسبی هواپیما را با ارتفاع عوارض زمینی و موانع مختلف ثبت شده توسط GPS مقایسه نموده و در صورت بروز خطر به خلبانان در زمان مناسب پیش از وقوع هرگونه سانحه هم به صورت سمعی و هم به صورت بصری اخطار مربوطه را میدهد. این سیستم ارتقا یافته اخطارهای دیگری از جمله نرخ بالای کاهش ارتفاع(SINK RATE)، کاهش ارتفاع پس از برخاستن هواپیما از روی باند(DON'T SINK)، پایین بودن بیش از حد هواپیما زیر شیب کاهش ارتفاع لازم در هنگام تقرب نهایی به باند فرودگاه(GLIDE SLOPE)، زیاد شدن بیش از حد زاویه گردش هواپیما به چپ یا به راست(BANK ANGLE)،نزدیکی بیش از حد به عوارض(PULL UP) و موارد دیگر را در صورت وقوع به خلبانان می دهد.

به قلم مهران اشرفی

ارسال نظر